Marja Beuk

Lieve Adrie,

Denk je het volgende in… Ik zit op een terras aan het strand met uitzicht op zee en vier lieve, enthousiaste vriendinnen om mij heen. Die foto had hier nu moeten staan als symbool voor al het leuke andere dat er naast werk ook nog is. Dat andere waarvan ik hoop dat jij daar nu ruimschoots de tijd voor gaat krijgen.

Maar na bijna een half uur prutsen om die foto in mijn berichtje te krijgen, heb ik het opgegeven. Hetzelfde geldt voor het vinden van een fraaier lettertype (wat mij vorig jaar nog lukte). Ik heb totaal geen affiniteit met al die ict-applicaties. Jij was daar altijd zo handig in. Voor ik het wist had je allerlei informatie opgesnord, heerlijk.

Maar natuurlijk is dat niet het belangrijkste dat bij mij opkomt wanneer ik aan je denk. Ook niet dat je heel bekwaam je werk deed. Dat was die zalige rust en vriendelijkheid waarmee je me hielp of met een verzoek kwam. En dat was de gemeende belangstelling voor mijn persoonlijk welbevinden. Het was een voorrecht om je op het ministerie om mij heen te hebben. Ik zal je missen.

Heel veel liefs,

Marja Beuk