Hoftoren, kamer 11.101: Op een willekeurige werkdag zat jij bij Joyce’s werkplek op de verwarming. Zegt George: “straks gaan ‘ze’ meuren..” Ik (Joyce) heb nog nooit van mijn leven zo hard gelachen en ik bleef de hele dag grinniken als ik eraan dacht, tot verbazing van andere VO-collega’s.
Afdelingsoverleg 2012, kamer 12.058: George: “Hee?! Is dat een TV?” Hans: “Nee, een radio…”
En jij bleef zo schuddebuiken dat Joyce op de gang moest staan van het huilen/lachen.
Mooier kunnen we het niet maken…
Soms zwijgt een vrouw ook?
Koninginnegracht 12 Toen alles nog met de typemachine ging